Jed McKenna
11 september 2009
Jed McKenna is de onbekende schrijver van boeken als Spirituele Verlichting? Vergeet het maar! Ewald Wagenaar schreef in de Koorddanser een boeiend artikel over hem dat me erg aansprak. Dank je, Ewald! Ik gaf Vriend het voor zijn verjaardag en inmiddels hebben we het beiden uit. Een bijzonder fris en origineel boek. Een van de weinige die vanuit het perspectief van een verlicht iemand is geschreven. Hij woont ergens in een huis in Iowa, waar voortdurend anderen al dan niet langdurig in zijn bijzijn leven, en beschrijft op een soms humoristische manier hoe hij omgaat met het gegeven dat hij daar als een soort verlichte meester behandeld wordt. Die er geen doekjes om windt dat hij verlicht is, wat in de wereld van de newage not done is: zoiets zég je niet, dat is egotripperij!
Nou moet Jed ook weinig hebben van de alternatieve wereld. De meeste goeroes en verlichten hebben verdacht weinig anderen verlicht, en hun wereld wijkt niet veel af van die van – al dan niet gewone of alternatieve – religies en mystiek. Want meestal hebben die als hoogste doel het in stand houden van de droom, waarbij wederzijdse bevestiging van hun waarheid goed helpt. McKenna maakt dan ook een duidelijk verschil tussen mystiek en verlichting: dat laatste is heel iets anders dan een continue staat van vervoering, een kosmisch orgasme, een gevoel van eenheid met het al, een piekervaring, de hemel op aarde, een permanent high zijn. Hij noemt het ´goedkoop´ om dat verlichting te noemen.
Wat verlichting dan wel is? Het doorzien van de illusie, de onechtheid, de maya waarin we leven. Omdat we niet, zoals de dwaas uit het tarotspel, in de afgrond durven te stappen, de echte werkelijkheid durven te aanschouwen, verliezen we ons in sprookjes, ook over verlichting. Daarvoor moeten we door een gevoel van totale zinloosheid, wanhoop heen, wat ook wel the dark night of the soul is genoemd. Hij citeert Krishna uit de Mahabharata. Ik herken veel Osho in McKenna, en Jed blijkt dan ook graag Osho te lezen. Die had het ook vaak – eigenlijk altijd dus – over de afbraak van het ego en de illusies waarmee we dat ego in stand houden, uit angst in een existentiële zinloosheid en doelloosheid te vallen, onze identiteit te verliezen, opgebouwd als die is uit oordelen over van alles en nog wat. Wat niet wegneemt dat het ego zichzelf niet kan laten verdwijnen: daar protesteert het tegen, en dat zou ik ook doen als ik het ego was. Het is veel beter dat ego een eigen plek en bestaansrecht te geven en ook deze illusie te accepteren. In mijn eigen woorden: de grootste egotrip is het bestrijden van het ego!
Deep down weten we drommels goed dat we onecht zijn, liegen, toneelspelen, en daarom hebben we ook een schaamtegevoel over het feit dat we de boel, inclusief onszelf, zitten te belazeren zolang we niet verlicht zijn. En dat kunnen we worden door ons voortdurend af te vragen wat de waarheid is, je bij elke zin en gedachte die je uitspreekt of denkt af te vragen of dat wel zo is. Hierin staat natuurlijk de klassieke vraag van Nisargadatta centraal:´Wie ben ik?´, die hij net als Adyashanti liever vertaalt in ´Wat ben ik?´ McKenna noemt dat zelfonderzoek autolyse en daarmee helpt hij voordurend de mensen die hem in zijn grote landhuis bezoeken. Het goede nieuws daarbij is dat we hoe dan ook ooit verlicht zullen worden. Dat is nu eenmaal onze natuurlijke ontwikkeling en bestemming, en wie zijn wij om te menen dat tegen te kunnen houden? Het duurt misschien nog een paar miljoen jaar, maar het komt!
Wie Jed McKenna in real life is weet bijna niemand. In het ´Over de auteur´ achterin het boek wordt vermeld dat hij klaar is met zijn werk en de wereld rondtrekt, waarbij hij uit vuilnisbakken eet en zijn oksels wast bij pompstations. Dat is toch een iets ander beeld van een verlichte zoals ons dat meestal wordt voorgeschoteld. Is alles wat hij schrijft knap verzonnen of is het echt? Ik vraag me af of dat er iets toe doet, want het verhaal is echt. Het lijkt er allemaal nogal verstandelijk toe te gaan, maar de vele citaten van Walt Whitman en Rumi, en de humor en de emoties die vaak uit de pagina´s opvlammen maken het heel compleet allemaal. En wat het vooral zo echt maakt is dat hij als anti-goeroe ook zo gewoon is. Hij is niet in het hier en nu met de afwas bezig. Hij is een nachtbraker, die ook graag in een bubbelbad ligt. Hij houdt niet van details, springt graag parachute en speelt computerspelletjes. Daarmee wordt hij net een mens en alles herkenbaar. Zelfs wat verlichting is.
Gepost in Spiritualiteit
4 november, 2009 om 15:04
Hoi Satyamo,
Leuk dat je je ook bezioghoudt met wezenlijke dingen.
Ik zag dat je probeert inzicht te krijgen in dat wat men verlichting, Satori, bevrijding, Moksha, etc noemt.
Wel, hier is het dan! Zie de tekst hieronder.
Verder vond ik het fijn dat je een vraagteken zet bij de veelgehoorde bewering dat het erom gaat het ego af te breken, te vernietigen, af te laten sterven etc. Deze visie is inderdaad niet houdbaar, en lijdt tot grote verwarring. Wat men eigenlijk bedoelt, maar niet correct uitdrukt, dat er bepaalde ziekten en onevenwichtigheden van het ego genezen, geheeld dienen te worden. Hooguit kunnen we zeggen dat we het ego dienen te transcenderen. We horen in te zien dat we het ware Zelf zijn, (Atma, universeel zelfbewustzijn) en dat we een ego hebben. Zonder ego kunnen we geen gedahcte denken, geen woord zeggen, en geen stap doen…
Mensen die proberen het ego af te laten sterven komen in een grote tegenstrijdigheid terecht, die veroorzaakt dat ze schijnheilig, hypocriet en schizofreen worden. (Ik ken een aantal voorbeelden).
Hieronder, in een oude aankondiging van een van m’n seminars, wordt kort aangestipt waar het om gaat:
Geestelijke Volwassenheid
Wat men vroeger verlichting noemde
is niets anders als ware geestelijke volwassenheid.
Een gebrek aan verlichting betekent dan ook niets anders dan dat we nog onder invloed staan van kinderlijke emotionele ervaringspatronen.
Tijdens dit seminar word je vertrouwd gemaakt met eenvoudige maar zeer diepgaande psychologische inzichten, samen met bijbehorende praktische technieken, waarmee de nog onbewust in ons aanwezige kinderlijke (emotionele) patronen herkend en opgeruimd kunnen worden. Een vertekend zelfbeeld, een vertekend godsbeeld en een vertekend wereldbeeld worden hierdoor opgelost en de weg wordt vrijgemaakt voor toenemende authenticiteit en geestelijke volwassenheid.
Tijdens dit seminar leren we inzien dat geestelijke volwassenheid niets anders betekent dan zelfrealisatie, verlichting ofwel spirituele bevrijding!
Voorbeelden van kinderlijke emotionele ervaringspatronen:
Afhankelijkheid, angstigheid, zich niet goed genoeg voelen, verlatingsangst, minderwaardigheidsgevoelens, compenserende meerderwaardigheidsgevoelens, onzekerheid, verdrietigheid, frustratie, boosheid, gebrek aan zelfvertrouwen, schuldgevoelens, gebrek aan concentratie, onvermogen om gedachten en gevoelens helder uit te drukken, zich snel buitengesloten voelen, zich anders voordoen als men is (teneinde geliefd te worden), dichtklappen, vluchtgedrag, zich verplicht voelen om aan verwachtingen van anderen te voldoen, emotioneel gedrag in het algemeen.
Voorbeelden van geestelijk volwassen zelfervaringen:
Authenticiteit, zelfstandigheid, zelfvertrouwen, zelfwaardering, zelfliefde, stabiliteit, ware levensvrijheid genietend, innerlijke zekerheid en geborgenheid genietend, afwezigheid van depressie en agressie, zich zelf zijn in alle omstandigheden, open en transparante communicatie, inzicht in eigen psychologie, weten wat men wil en wat men nodig heeft, zich gelijkwaardig weten aan alle medemensen, inzicht in de essentiële eenheid van alle religies, afwezigheid van onrealistische godsvoorstellingen, mededogen met alle schepselen, innerlijke vrede en vervulling ervarend in alle omstandigheden, het denken, spreken en handelen geschiedt op basis van gevoel en verstand, niet langer op basis van emoties, partnerschap genietend op het niveau van de ziel.
Partnerschap wordt een vreugdevolle, inspirerende en aanvullende ervaring, zodra beide partners zich bewust zijn van kinderlijke ervarings- en gedragspatronen, die overblijfselen zijn uit de kindertijd! Door het innerlijke kind met inzicht, wijsheid en liefde tegemoet te treden, worden oude kwetsuren geheeld en opgelost. We verliezen onszelf niet meer in de relatie. Beide partners kunnen volledig zichzelf zijn. De relatie wordt dan ervaren op het niveau van de ziel, en niet meer op het niveau van het ego. In de ervaring van de ziel worden we ons bewust van onze gemeenschappelijke ESSENTIE., die voorbij gaat aan de persoonlijke verschillen.
Partnerschap wordt een feest op het niveau van innerlijke vrede en gelukzaligheid. In de toestand van geestelijke volwassenheid wordt het individuele leven – en daardoor persoonlijke relaties – gekenmerkt door golven van vreugde op een oceaan van vervulling, omdat men elkaar helpt geestelijke volwassenheid te ontwikkelen.
© Drs Frans Langenkamp Ph.D. http://www.selfrealisation.net. 0320 258302
30 januari, 2010 om 17:52
Ik kan je aanraden om ook de andere twee delen te lezen:
Spirituele incorrecte verlichting en Spirituele oorlogvoering.
Verder is er nog een boekje met bonusmateriaal verschenen:
Jed McKenna’s Notitieboek.
Frits.
25 november, 2010 om 22:33
De uitspraak die mij diep geraakt heeft is deze
Het leven is niet te schuilen voor de storm
maar te leren dansen in de regen
Oftewel kom je grootste ansten onder ogen en omarm ze
Meestal zijn we bang voor de angst zelf
Een van de grootste angsten is denk ik voor de dood.
Toch heb ik mensen mee gemaakt die totaal niet bang waren
In complete rust van wat zich zal aandienen.
Alleen jammer om die overgave te zien bij iemands einde
Wat voor meganisme wordt er dan aangeboord denk ik dan wel eens.
Dit is zomaar ff een brainstorm van dit moment.
Ida
5 december, 2010 om 13:04
Verlichting is genade? Door de boeken van Jed (die overigens onwaarschijnlijk snel en zeer prettig weglezen, de hand van de meesterschrijver!) kom ik na een prachtige illusoire spirituele reis terug bij de boeken van “mijn vriend van het eerste uur” Martin Kojc. Ongelofelijk spannend voor me om, in een diep persoonlijke transformatie, stil te staan en te contempleren op “WAT is er in die tussentijd precies gebeurd?
Te lui om ambities te koesteren,
laat ik de wereld voor zichzelf zorgen.
Voor tien dagen rijst in mijn tas;
een bundeltje twijgen bij de open haard.
Waarom kletsen over begoocheling en verlichting?
Luisterend naar de regen ‘s nachts op het dak,
zit ik lekker, met mijn benen languit gestrekt
(Ryokan)
Uit: Spirituele verlichting? Vergeet het maar! – Jed McKenna p.107
Paul
30 december, 2010 om 4:35
Hoi allemaal,
Daar hebben we weer de volgende “Amerikaanse” ego die meent dat die verlicht is!!! Waarom??? Hij die weet spreekt en hij die zeker weet zwijgt!!! Een teacher zit nog steeds in de zelfde boot als de leerling “Dualiteit”. De Goereoe “God” is éénheid en dus vrij van dualiteit. Hierom heeft God geen notie van ego en ego geen notie van God. Dit komt omdat God en ego fundamenteel niet verenigbaar zijn en feitelijk niet van elkaars bestaan afweten. Dualiteit of éénheid zijn en blijven namelijk altijd onverenigbaar. Dus de ego teachted en de goeroe zwijgt!!! Jed Mckenna spreekt en is dus een teacher en absoluut niet verlicht want dan zou hij spoedig zwijgen en stoppen met die onzin te publuceren waar die alleen maar zijn bankrekening mee vult waar opzich niets optegen is. Echter het zou eerlijker van hem zijn om te zegeen dat hij niet verlicht is maar gewoon zijn mening publiceerd en dus niet de waarheid. Waarheid laat zich namelijk niet en nooit in woorden uitdrukken maar absolute stilte doet dit wel. Al dat bla bla is niets meer dan een zwkte bod en een misleiding voor de onwetende. Gos spreekt in stilte en nooit met woorden. Woorden zijn namelijk vergankelijk en stilte was, is en zal er altijd zijn. Wees daarom welwillend naar de altijd aanwezige stilte `stem van God´
en wees gewaarschuwd voor de woorden die slechts de taal bvan de dualiteit zijn maar niet die van de waarheid. Pas wanneer de teacher4 stopt met teachen dan is de Goereoe een feit. Zolang er nog een teacher is er nog steeds iets te leren voor de teacher, namelijk dat er niets te teachen is!!! Dus geen bla bla en boeken, websites, reklame, advertenties, video´s, readings, visitekaartjes, handel, etc….
Doe met deze informatie wat je wil maar geloof het niet.
Liefdegroet,
Mischa
2 januari, 2011 om 2:27
Hoi Mischa,
Mag ik je een voorstel doen: Lees de boeken van Jed (die lezen als een comfortabele sneltrein zonder oponthoud) en ervaar hoe genuanceerd en “overeenkomstig jouw spirit” hij de punten waar jij tegenaan loopt onder woorden brengt. Uit jouw tekst verneem ik dat je nog geen enkel boek van hem gelezen hebt. Is dit juist? Ik zie namelijk vanuit jouw kant geen enkele inhoudelijke verwijzing naar één van Jed’s boeken. Misschien is lezen niet zo jouw ding….? In elk geval veel succes.
Paul
5 januari, 2011 om 12:19
Hi Satyamo,
Intussen is er bij mij het besef dat het bewustzijnsniveau waarover Jed schrijft (of vanwaaruit) inderdaad beter omschreven kan worden als ‘volwassenheid’ (zoals Frans hierboven), dan dat dit het predikaat ‘verlicht’ waardig is.
In de oosterse traditie heet Jeds bewustzijnsniveau sat-chit-ananda, het eenheidsbewustzijn of het diepe besef (niet kennis) van de eenheid-van-alles en met-alles.
en van dit niveau komen er – is mijn indruk – steeds meer mensen. In die zin ‘regent’ het de laatste jaren verlichten.
Echter échte verlichten, zoals o.m. beschreven in Spaldings boek Meesters van het Oosten en in de Heilige Boeken, gaan vérder. Deze verlichten transformeren niet alleen qua bewustzijn, maar ook lichamelijk. In de hindoestaanse traditie ben je bijvoorbeeld pas verlicht als:
1. Je jezelf of voorwerpen kan leviteren
2. Kan materialiseren
3. Over water kan lopen
4. Over grote afstanden je in een oogwenk kan verplatsen
Om maar een paar van de tien karakteristieken te noemen waaronder ook ego-loosheid en het kunnen genezen.
Ergo: Jed is een eind op weg, maar staat in de verlichte traditie vermoedelijk nog maar aan het begin.
Houdt de koorddanser dus in de gaten. Meer volgt.
Ewald.
15 januari, 2011 om 12:02
ik ervaar het zoals MISCHA: een goeroe zwijgt,een teacher preekt.
een goeroe geeft zo nodig wel antwoord.
desalniettemin geven de boeken van Kenna wel stof om nog eens goed je eigen gedrag na te gaan.hij stimuleert me wel ,Kenna
15 januari, 2011 om 15:14
Is het echt zo dat hij die weet altijd zwijgt? Daarvoor is er toch echt teveel spirituele literatuur in de wereld! Ook van verlichten, zoals de Dhammapada van Boeddha. Ja, uiteindelijk is wat ze willen zeggen niet onder woorden te brengen – poëzie en haiku’s (en wellicht ook grappen!) lenen zich daar beter voor. Het leuke van Jed McKenna is dat verlichting bij hem iets heel gewoons is, en dat hij daar gewoon voor uitkomt – sterker nog: dat hij ook door een soort emancipatieproces gaat. Ik geloof dat Osho heeft gezegd dat verlichting je eerste geboorterecht is. En deep down niets bijzonders.
Wat dat laatste betreft geloof ik ook niet dat verlichten bijzondere gaven moeten hebben die Ewald noemt – volgens Osho zijn dat bijverschijnselen waarmee veel mensen een beetje interessant zitten te doen. Zo van: ik kan over water lopen, dus ben ik verlicht. Terwijl dat niets heeft te maken met het uithalen van leuke trucjes. Verlichting en esoterie kunnen soms totaal tegengesteld aan elkaar zijn.
18 februari, 2011 om 8:34
Zodra je ziet, dat door het zien van het denken, van het lichaam en van de wereld je dat allemaal niet in essentie bent, is er al een breuk in jouw realiteitsbesef. Deze breuk wordt definitief wanneer je je realiseert dat je met geen mogelijkheid het zien kan zien (en het horen niet kan horen, het voelen niet kan voelen etc).
Je stuit zo direct al op de onkenbaarheid van datgene wat waarneemt, ofwel je kan bewustzijn nooit als ‘ding’ kennen.
Hiermee heb je in feite het Enige Gebied ontdekt wat buiten tijd en ruimte verkeert, wat niet in en van deze wereld is. En Dat moet je wel zelf zijn, want is er niet de ervaring dat jij ziet? Wat je bent kan je nooit waarnemen, want wie staat er dan apart om dat te kunnen zien?
Dat is het beroemde ‘I am’ (Ik ben die Ben). Of je je nu als verlicht beschouwd (door specifieke ervaringen) of niet, dit buitenwereldlijk bewustzijn IS iedereen.
Jouw persoon, jouw denken, jouw emoties en de hele wereld verschijnen daar in…..
Iedereen die kijkt waar zijn bewustzijn vandaan komt stuit op de onmogelijkheid van het zien er van. En je kan het nooit zien, want je bent het.
Dàt is wat in feite verlichting is. De ontdekking dat je het Onvindbare bent, wat geen waarneembare eigenschappen heeft. Het Ondoorgrondelijke. Het niet-iets, het Niets. Of je bij deze realisatie nu sterretjes ziet of over water kan lopen maakt in wezen helemaal niet uit. Het zijn weer waarneembare gebeurtenissen. Dualiteit dus.
Daarom is het nutteloos de ‘eigen’ verlichting te claimen. Niemand is het niet of staat er buiten. Dat kan gewoon niet bestaan. Er is geen ‘eigen’. Alles is Dat.
Je kan buitengewone ervaringen hebben, maar buitengewoon mooi viool kunnen spelen noemt men toch ook geen verlichting.
Er is dus ook niemand (niet iemand) die zelfstandig kan beslissen over zwijgen of niet zwijgen. Alles is één beweging binnen tijdloos bewustzijn. Binnen ‘Mij’.
Rob
26 februari, 2011 om 17:20
Als je het woord ‘guru’ in het Engels spelt, zeg je: “Gee, You Are You”!
5 maart, 2011 om 23:37
Ik ben nu het tweede boek van Jed Mc Kenna aan het lezen en wat mij opvalt is zijn humor, en zijn intelligentie, creativiteit. Niet persé zijn verlichting.
Wat hij aanhaalt aan literatuur is onderhoudend en zijn algemene insteek is altijd, het gaat om jou. Steeds weer komt hij terug op het aangaan van het proces ten einde waarheid te vinden. Medogenloos met een kapmes de jungle in gestuurd .
Vooral opvallend is ook het vuur waarmee hij de leugenachtigheid van spiritualiteit in zijn algmeenheid aan de kaak stelt.
Dat alles kan ik zeer waarderen, en het onderliggende gevoel herken ik in mijzelf.
Anderzijds lijkt hij mij zelf niet helemaal volwassen. Omdat hij het woord liefde teveel schuwt, zachtmoedigheid in feite zelfs belachelijk maakt. Anderzijds geeft hij wel blijk van liefde, zelfs vaderlijke liefde .
Ik schat hem zo midden veertig. Weinig last van zijn lichaam, goede conditie, groot libido, scherp..en in staat om zijn eigen boobytraps te zien. Al met al fijn om te lezen.
28 maart, 2011 om 16:51
Jed Mc Kenna’s werk was net als dat van oa Stuart Wilde, Neal Donald Walsh en pas later Osho een eyeopener. Graag verwijs ik jullie naar de eerste spirituele thriller in de maak Delirium met Mc enna/ Osho achtige elementen erin
http://www.delirium-film.tk
groet
26 april, 2011 om 16:58
De reacties zijn te triest voor woorden op Jed’s boeken!
Het een nog mooier uitgelegd dan het andere! Maar kan helaas nergens ontdekken dat iemand van de bovengenoemde reacties ook daadwerkelijk Spirituele autolyse heeft gedaan! Jammer! En zo blijven de meesten mensen maar ronddraaien in het Egotoerisme en spiridualiteit!
Probeer eens minimaal 2 jaar spirituele autolyse te doen, en plaats dan een echte reactie die onderbouwd is met eigen verworven inzichten, inplaats van de gestolen mooie woorden van de eerste de beste swami salami!
We hebben het hier niet over een of ander leuke roman die zo lekker wegleest onder het genot van een glaasje wijn! Dan sla je plank volledig mis!
En mis je de werkelijke essentie van al zijn boeken!
All is well!
29 april, 2011 om 12:58
Ik kan het niet meer dan eens zijn met wat R. schrijft. In veel van de bovenstaande reacties druipt het egoïsme, beoordelingen, het aanhalen van theorieën en oude tradities, meningen van ‘wijzen’, boeken en concepten door. Het punt is: dit doet er in het kader van ontwaken UIT de droomstaat (spirituele verlichting) allemaal niet toe.
Zoals Jed McKenna zelf aangeeft: voor verlichting is geen kennis en ervaring vereist. Indien je oprecht wilt ontwaken, zijn alle bovenstaande zaken alleen maar ballast wat je dag in dag uit meesleept, omdat je gelooft dat ze bestaan (en er bovendien erg gehecht aan bent).
Voor de duidelijkheid: spirituele verlichting is het realiseren van de waarheid, het permanent ‘ervaren’ van non-duaal bewustzijn. Een ‘verlicht persoon’ heeft geen zelf meer, maar ervaart permanent een zelfloos bewustzijn. Dit houdt dus ook in dat hij zichzelf niet als ‘verlicht persoon’ ziet. Echter, hier wordt wel naar gerefereerd in de droomstaat, welke een ‘verlichte’ kan betreden wanneer hij dat zelf wil. De droomstaat voor de werkelijkheid aanhouden is niet meer mogelijk.
Tenslotte, om verder te bouwen op het advies van R. hierboven. Doe alleen al een maand spirituele autolyse en je zult zien dat ‘jouw wereld’ vanzelf mee verandert. Dit is sowieso een fantastische methode om van je ‘negatieve eigenschappen’ af te komen, waarbij je boosheid, woede, haat, etc. in de droomstaat ervaart (mocht je niet willen ontwaken UIT de droomstaat).
Met vriendelijke groet,
B. Berendsen
http://www.spiritueleverlichting.nl
30 april, 2011 om 21:05
Kan iemand mij nog eens uitleggen wat die spirituele autolyse nu precies, of hoe die beoefend wordt.
1 mei, 2011 om 11:45
In zijn boek Spirituele oorlogvoering schrijft Jed McKenna over spirituele autolyse:
Spirituele Autolyse is een schrijfproces dat ons helpt optimaal gebruik te maken van onze intelligentie door onze geest zo scherp mogelijk op iets te richten. Autolyse betekent zelfontleding, en dat is ook het doel van deze techniek. In tegenstelling tot een dagboek schrijven of je spirituele vorderingen bijhouden draait het hier om het vinden en ophelderen van elk volgende obstakel dat je vooruitgang tegenhoudt. Het doel is niet het vinden van de juiste antwoorden, maar van de juiste vragen. Er zijn geen antwoorden die gevonden kunnen worden, alleen vragen die bepalend zijn voor alles wat ons tegenhoudt. Als je de vraag begrijpt, vernietig je wat je tegenhoudt. Het is door onbevreesd denken en helder kijken dat begoocheling wordt vernietigd.
We denken dat we denken, maar als je eenmaal begint met écht te denken – vlijmscherp, zonder emoties, vernietigend – dan zie je al gauw dat je dit nog nooit hebt gedaan. Juist door alles op te schrijven, door het denkproces te rationaliseren, het te depersonaliseren, er van een afstand naar te kijken en het gestructureerd en objectief van alle kanten te belichten, kunnen we de intellectuele meedogenloosheid opbrengen waar we normaal niet toe in staat zijn en ons niet van bewust zijn.
Een goede manier om hiermee te beginnen is een bewering op te schrijven waarvan je zeker weet dat hij waar is, en dan proberen uit te vissen waarom die bewering niet waar is, wat natuurlijk het geval is, tenzij je een negatieve uitspraak hebt opgeschreven (geen enkel geloof is waar), een persoonlijke observatie hebt gedaan (mijn voet doet pijn) of het enige wat je kunt weten hebt opgeschreven (ik ben).
Jed McKenna: Spirituele oorlogvoering, Samsara, 2007, p. 65-66
15 augustus, 2011 om 7:34
Jed McKenna
Spiritual Enlightenment, The Damnedest Thing.
Chapter 32 “Who is the judge?
Line 17:
“One”
- Dat somt het wel een beetje op.
26 oktober, 2011 om 11:11
PHAT!!!!!!!!
14 november, 2011 om 12:18
Hallo allemaal
Kom weer terug op de vraag van ” Waarom ben ik bang voor de dood?”
Dat is voor mij wel de heftigste vraag.
Ik kom daar niet echt uit maar is een steeds terug kerend thema.
Het zal wel te maken hebben met het gevoel afgescheiden te zijn.
Dan kom ik bij de vraag waarom voel ik mij afgescheiden en ga ik niet op in het geheel??????
Ida
14 november, 2011 om 12:41
O ja
Zolang ik geen honger of dorst heb en het niet koud of te heet heb of pijn.
vind ik het al gauw prima.
Dat zijn mijn eerste levensbehoefte.
Voor de rest is het heel leuk meegenomen en niet de moeite waard om daar stress van te krijgen.
17 november, 2011 om 6:10
Wat ben ik??????????????????????????????????????
18 november, 2011 om 21:29
Alles is Angst, angst voor de dood, voor het niet-zijn. Liefde (of wat daar voor door gaat) is ook angst (om te verliezen). Ik lees de boeken van Jed McK. met verbazing, en lees ze nogmaals. Al jaren bezig met schrijven vanuit het ‘vuur’, dat wat JM spirituele autolyse noemt. Goed gekozen omschrijving! Ik dacht dat ik helemaal was leeggeschreven, maar nee horr, hup daar gaat ie weer! Wakker worden, niets is meer belangrijker dan dat. Wachten op volgende Life Event, wat zich zeker aandient!
25 november, 2011 om 18:46
Ik ben nu in zijn eerste boek aan het lezen en ik vind het een heerlijk boek. Of Jed nu wel of niet verlicht is, maakt dat wat uit?
Waarom zouden verlichte mensen niet een boek over verlichting mogen schrijven? En waarom zouden niet-verlichte mensen niet een boek over verlichting mogen schrijven? Natuurlijk de verlichte staat is niet in woorden te vatten. Dat doet Jed ook niet. Hij schrijft er als het ware ‘om heen’ om zo dicht mogelijk in de buurt te komen van het onuitdrukbare. Daar gebruikt hij het verhaal en de gedichten voor. Mij weet hij daarmee te raken en te inspireren met al zijn alledaagse nuchterheid en humor.