Vrijheid voor drugs

21 mei 2010

‘Drugs toestaan? Dat wordt echt een grote ramp,’ staat vandaag op de opiniepagina van nrc.next te lezen. Dit naar aanleiding van een progressief voorstel van Bolkestein, eerder in deze krant, om het verbod op soft- en harddrugs op te heffen. Lijkt mij een prachtig idee. Want intussen is de halve wereld bezig met het bestrijden van drugscriminaliteit. Kan je nagaan wat een tijd, energie en geld er overblijft als je dat niet meer hoeft te doen! Het toestaan van drugs lijkt me ook heel liberaal in de positieve betekenis van het woord. Waarom mag ik me wel een coma zuipen en wordt moeilijk gedaan over een jointje Nederwiet? Zoals ik al eerder zei: op de weg gebeuren meer ongelukken door drank dan door weed. Hoewel de laatsten wellicht nooit hun bestemming bereiken zullen ze veel minder brokken maken dan die dronken lui achter het stuur.

Terug naar nrc.next. In een artikel noemt psychiater, publicist en medisch directeur van een verslavingskliniek Bram Bakker vier bezwaren tegen Bolkesteins voorstel om het verbod op soft- en harddrugs op te heffen.

1. Het aantal verslaafden neemt toe. Dit wordt hier niet onderbouwd. Het zou kunnen. Natuurlijk zal er minder verslaving in Zweden zijn, gewoon omdat drugs daar lastiger te krijgen zijn. Maar ik lees niets over de mate van mogelijke verslaving. En ik lees niets over de definitie van verslaving, iets waar we in de jaren zestig nog wel eens ons hoofd over braken. Is wellicht alles wat we lekker en leuk vinden per definitie verslavend? Heeft verslaving te maken met identificatie met iets wat we moeilijk los kunnen laten? En hoe komt dat dan? En wat is er met de samenleving aan de hand als mensen daar behoefte aan hebben?

2. Steeds vaker is er ernstige ‘comorbiditeit’ ofwel naast de verslaving last van psychosen, ADHD, depressies of angststoornissen. Ja, ook ik rookte indertijd graag een jointje en geen van bovengenoemde ‘comorbide’ verschijnselen is me voor honderd procent vreemd. Dat wens ik dan ook niemand toe, naar tegelijk geloof ik echter niet dat drugs daar de oorzaak van zijn. Eerder zoek ik dat in een door drugs veroorzaakte verlaagde waarnemingsdrempel of verhoogde gevoeligheid waardoor dit soort ‘afwijkingen’ – die overigens in ons allemaal sluimeren – eerder aan de oppervlakte komt.

3. Cannabis kan medeoorzaak zijn van ernstige, chronische hersenziekte als schizofrenie. Zie hierboven. Maar waarom ben ik dan niet schizofreen? Of ben ik het wel zonder het te weten? Bram Bakker zegt dat af en toe een joint roken lang niet zo onschuldig is als we dachten. Ja, de cannabis is inderdaad veel pittiger dan in de jaren zestig, maar juist door opheffen van het verbod erop zou je de sterkte ervan beter in de hand kunnen houden. Op pakjes sigaretten staat ook te lezen dat roken dodelijk is, wat een pertinente leugen is, want ik leef nog steeds. En bovendien: wat is schizofrenie eigenlijk?

4. Grotere verkrijgbaarheid van drugs is gevaarlijk. Kijk maar naar GHB. Steeds meer mensen overleven het afkicken van deze partydrug niet. ‘Om politieke redenen wordt hier weinig ruchtbaarheid aan gegeven,’ schrijft Bakker. Maar is dan dit laatste niet juist de oorzaak van deze ongelukken? Als er weinig op de gevaren ervan wordt gewezen, denken velen dat zo’n partydrug onschuldig is, zodat juist deze ‘politieke redenen’ de oorzaak van deze sterfgevallen zijn. En hoe staan deze gevaren trouwens in verhouding tot die van alcohol, waarvan toch overbekend is dat het systematisch onze hersenen aantast?

Jammer. Komt er eens een liberaal met een echt liberaal idee – want dat is niet de beste kwaliteit van liberalen –, is het weer niet goed! Want laten we eerlijk zijn: als er alternatieve dingen worden verboden komt dat meestal uit de hoek van de VVD met een nogal opportunistisch en betuttelend gebruik van haar liberale principes. Het blijft een behoudende partij en veel van wat vreemd en anders is, is eng. Er zijn natuurlijk uitzonderingen en het opkomen voor gelijke rechten voor homo’s en het homohuwelijk siert deze partij, maar drugs en alternatieve geneeswijzen zijn nog een paar bruggen te ver. Net als mensen die opeens met een echt liberaal idee komen, zoals Bolkestein.