President Gany
13 oktober 2026
Sinds afgelopen zondag ben ik, Ganymede, de Alpha ofwel president van onze studentenclub. Voorzitter Kip wordt een jaartje ouder waardoor het leiden van vergaderingen voor hem steeds moeilijker werd. Toen een vriend van mij dreigde met een motie van wantrouwen jegens hem in te dienen, vond ik dat véél te ver gaan en adviseerde ik Kip de eer aan zichzelf te houden en mij als zijn opvolger voor te stellen. Onze Epsilon chapter van Alpha Sigma Zèta lijkt een levenswerk van hem waarin hij jarenlang veel energie en geld heeft gestoken. Maar na een nachtje slapen was hij het toch met me eens – een beslissing die voor hem heel moeilijk geweest moet zijn. Hij schreef verkiezingen uit waarin hij mij voor zijn functie nomineerde. En ik hem voor Bèta, vicepresident, een functie die al een dik half jaar vacant was. Want ik zou hem met al zijn ervaring graag aan mijn rechterhand zien. Mijn tegenkandidaat werd een knaap die nog geen drie weken ervoor was geïnitieerd, en hij was de eerste om zichzelf in de groep te presenteren. Ik kon niet anders dan meteen mijn eigen verhaal te vertellen dat ik al had klaarliggen. Er werden ook anderen genomineerd voor vicepresident. En een knaap voor de functie van notulist, Epsilon, die vrij zou komen als ik president zou worden. Bovendien had ik dat werk jarenlang gedaan en wilde ik nu wel eens wat anders.
Maar hoe zorgvuldig Kip ook alles wilde laten verlopen – onder andere door een buitenstaander alles keurig digitaal te laten coördineren – brak er toch weer chaos uit, onder andere over de rechtmatigheid van de nominaties. Jongens die elkaar gingen beschuldigen en dwars door elkaar heen gingen schreeuwen. Niet echt de broederschap die we pretenderen te zijn. Hun conflicten waren eigenlijk niet op te lossen omdat we zelf helemaal geen eigen constitutie hebben. Als je klein begint is dat nog niet zo nodig, maar intussen zitten we met zo’n zeventig mensen in de club. We vallen wel onder een ‘Grand Lodge’, maar die geeft ons de vrijheid om onze eigen constitutie te maken mits we ons maar aan een paar basisregels houden. Dat was dus vergeten te doen. Foutje, bedankt. Taak voor mij om te zorgen dat die er nu wél komt. Net als het laten maken van een overzicht van al onze bezittingen en land. Een discussie opstarten over hoe en met welk doel ontgroeningen moeten plaatsvinden. Over de manier waarop er vergaderd zou moeten worden. Hoe gaat het verder met het Memorial voor in real life overleden broeders? In één woord: het aanbrengen van meer structuur. Zonder bureaucratisch te worden en met ruimte voor relativeren en humor. We worden niet voor niets ‘gay’ genoemd, wat ook vrolijkheid betekent en wellicht daarom een diepere oorzaak is van homohaat.
Soms voelde het aan alsof er een strijd was tussen jong en oud, met name omdat mijn opponent nog erg nat achter zijn oren was terwijl toch veel mensen op hem hebben gestemd. Gelukkig een paar minder dan op mij. Een paar dagen eerder was er een bijeenkomst waarin iemand voorstelde om onze broederschap te splitsen, waarbij het toch één broederschap bleef. Ik kon niet anders dan te grappen dat ik dit een knap staaltje kwantummechanica vond. Ik heb genoeg zelfkennis om te weten dat ik de beste ben om dit voorzitterschap op me te nemen. En nu ik geen notulist meer ben, ben ik vrijer om allemaal initiatieven te nemen. Naast het toestaan van één vrouw, een ‘sweetheart’, zou er wat mij betreft ook een manlijke ‘fratslut’ kunnen komen bij wie broeders in hoge nood terechtkunnen, vooral om wat vrolijkheid en lichtheid in de brouwerij te brengen. Maar het is aan de vergadering om hierover te beslissen en heeft niet de hoogste prioriteit voor mij. Zeker in onze tijd waarin acceptatie van homo’s onder jongeren daalt is het belangrijk om het gemeenschappelijke belang te laten prevaleren boven individuele voorkeuren, al dan niet politieke kleuren, gekkigheid of wat dan ook. Zonder samenzijn en over eigen ego’s te stappen blijven er in ons orkest alleen valse nichten en noten over.
Veel werk aan de winkel dus. Spelen met een combinatie van Jupiter en Saturnus. En ik kan dit rustig in mijn eigen tempo aanpakken. Met de taken die in mij opkomen, en dat is vaak op het juiste moment. Een maand geleden wist ik echt niet dat ik nu Alpha zou zijn, maar het kwam op mij af en ik ging erin mee. Gany als president! Kip kreeg een overweldigende hoeveelheid stemmen. En ik kreeg en krijg nog steeds diverse felicitaties en wensen van mensen die vertrouwen in me hebben. De nieuwe notulist had gisteren al als proef de notulen gemaakt en die zagen er keurig uit. Mensen mogen mij graag, ondanks mijn naaktloperij met een vleeskeurmerk aan mijn tepel. Maar voortaan ga ik me keurig kleden in jeans en croptop zoals het een president betaamt!
Gepost in Second Life
