De deuren van verliefdheid
4 oktober 2026
Te vaak zien volwassenen jeugdige verliefdheid als horend bij een fase die wel weer over zal gaan. De roze bril waardoor je de wereld niet ziet zoals hij is. Pubers hebben immers geen ervaring met relaties aangaan en de daaruit voortvloeiende keerzijden en verantwoordelijkheden. Dronken van verliefdheid leven ze in een droom en willen ze niets weten van wat hun doldwaze gevoelens allemaal teweeg kunnen en gaan brengen. Om rampen te voorkomen wordt je in sommige culturen zelfs door je ouders een partner toegewezen. Die weten beter wat goed voor je is. Want de werkelijkheid is meer dan romantiek alleen. Echte liefde groeit door de teleurstellingen, tegenslagen, ruzies, verdriet en pijn waar partners zich doorheen moeten slaan zonder op te geven. Liefde moet de toets van de harde werkelijkheid doorstaan. Verliefd zijn is mooi en moet niet al te serieus worden genomen. Verliefdheid is als een griep die vanzelf wel weer over zal gaan. Want eens zal die droom stuk open op de realiteit, die lang niet zo mooi is als de roze bril je voorspiegelt.
Alsof de volwassen die wat minzaam met verliefden omgaan niet zelf ook een bril op hebben! Een bruine bril waardoor zij geloven in een harde werkelijkheid zonder rozengeur en maneschijn. Waarin de wereld er een is van knokken voor bestaanszekerheid, met nuttiger dingen te doen dan dromen in het gras met wolken hartjes om je heen. Alles mooi en aardig, maar er moet eerst wat te eten zijn en een dak boven je hoofd. Wat is verliefdheid anders dan een virtuele werkelijkheid, al of niet gevoed door hormonen in je lijf die schreeuwen om verbinding met een ander? Daar moet je niet al te snel of te lang aan toegeven want de leerschool van het echte leven heeft nog heel andere lessen voor je in petto. Word volwassen! Grote kans dat die geliefde van jou vandaag of morgen een ander heeft. Of helemaal niet bij je blijkt te passen. Zo zijn we allemaal in zekere mate opgevoed met het geloof dat verliefdheid een waan is, een drug, een hallucinatie waarin we alleen oog hebben voor het licht en niet voor het duistere van de geliefde. En zijn wij als volwassenen niet tegelijk stiekem wat jaloers op jongeren die echt verliefd kunnen zijn?
Bij echte verliefdheid gaat het helemaal niet om die ander. Het maakt zelfs niet uit of dat een mens, een huisdier, de natuur of een deurknop is. Want je bent op heel de wereld verliefd. Niet alleen op de rozen en de maan, maar ook op de bomen en de zon, op alles van stoeptegels tot stoplichten. Voor de verliefde is alles God, en al het goeds en kwaads hoort erbij. God als Spinoza’s Natuur of Osho’s Bestaan. Alles is heilig, doordrenkt van en een manifestatie van God. Voor deze overweldigende taal schieten woorden te kort, blijven we sprakeloos en knielen we voor ons hart dat ons met alles verbindt. Verliefdheid laat ons de geur van dit alles beleven en licht zo een tipje op van het kleed dat over heiligheid, geluk en verlichting is gelegd. Liefde is niet persoonlijk. Het gaat niet om de ander of dat waarop je verliefd bent, want die of dat is niets anders dan een deur naar God. Laten we verliefdheid niet kleineren maar zien als een mogelijke poort naar verlichting. Laten we de geliefde niet aanbidden maar er dankbaar voor zijn dat hij of zij op ons pad is gekomen.
Als je verliefd bent, raak je op zijn of haar hele wereld verliefd en verbonden, en uiteindelijk op en met God.
Gepost in Spiritualiteit
