Nachtwerk
15 november 2026
Zelden zullen de buren hier op huisnummer 2 het licht nog zo laat hebben zien branden als de afgelopen twee nachten. Maar het kon even niet anders omdat de Amerikanen nog altijd zo’n zes tot negen uur op ons achterlopen. Niet alleen in de tijd trouwens, maar dat is een ander verhaal. Nu waren er een oriëntatie en een initiatie voor drie nieuwe Broeders in onze studentenvereniging. Beide te beginnen om 1 uur ’s nachts voor mij. Een oriëntatie is hetzelfde als een ontgroening. Tot een paar jaar geleden heette dat hazing in het Engels. Maar dat is tegenwoordig taboe, geassocieerd als dat is met gehoorzaamheid, onderwerping en autoriteit die vaak uitlopen op wantoestanden. Het Groningse Vindicat heeft zich daar beroemd mee gemaakt. Het idee erachter is dat je er iets voor over moet hebben om lid te worden, maar in de praktijk worden alle grenzen overschreden die in een gezonde BDSM-wereld gerespecteerd worden. Bij onze oriëntaties geven de pledges van tevoren hun grenzen aan. Zoals dat je niet opgegeten wil worden. Waar hebben die jongens dat toch vandaan?
Vaak draait zo’n oriëntatie uit op een seksorgie tussen vleermuizen en spinnen in onze grot. Op zich niks mis mee. Zo leren Broeders elkaar ook van een andere kant kennen. Maar ik vind dat te voorspelbaar en wat draagt het bij aan het testen van je intelligentie, creativiteit en je vermogen om samen te werken? Heel geleidelijk gebeurt het dat pledges ook seks zetten op hun lijstje van ongewenste acties. Ook op die van Wolfie en Wylan. Wie schetst dan ook mijn verbazing toen ik hen op een afgelegen plek op matjes zag mediteren! Ik kon het niet nalaten hen wat wijze instructies te geven, ook aandacht vragend voor een geraamte dat tegen de muur achter hen leunde. Zij waren onverstoorbaar en terwijl een van hen aangaf dat hij zich eerder verdonkerd dan verlicht voelde, volhardde hij toch. Mijn vriend Zazriël had de matjes voor de jongens gebracht, en hij fluisterde me toe dat hij iets met meditatie in onze vereniging wilde gaan doen. Intussen liet Aiden, de derde pledge, zich heerlijk gebruiken in een nis verderop. Seks en meditatie in één grot. Ik moest aan Osho denken die veel over het verband daartussen sprak.
De volgende nacht begon om 1 uur de initiatie. Die begint ermee dat de pledges op hun knieën naakt voor ons studentenhuis zitten. Dan worden ze geblinddoekt, aangelijnd en mee naar boven genomen, naar de prachtige Hall waar de initiatieplechtigheid plaatsvindt. Dat liep allemaal wat anders want de computer van pledgemaster Jonelis was net daarvoor gecrasht zodat hij geen tijd meer had voor diverse voorbereidingen. Ik was in mijn mooie rode mantel al op mijn troon gaan zitten toen ik zag hoe verderop in de zaal het gebruikelijke ritueel weer was hervat: de pledges kregen met een door henzelf beschilderd slaghout klappen op hun achterwerk waarmee al hun zonden waren vergeven. Daarna verschenen ze, nog steeds geblinddoekt en aangelijnd, aan mijn voeten. Na vragen over de bereidheid van de jongens werden ze verlost van hun blinddoeken en lijnen. Nadat ik onze geheime teksten voor hen had uitgesproken, knielden ze naakt voor me en doopte ik hen met tikken van mijn zwaard op hun schouders tot Broeders. Daarna mochten ze hun zwarte mantels aantrekken en werden de drie gefeliciteerd en gehugd door iedereen. Groepsfoto. Welkom, Aiden, Wolfie en Wylan!
Er werd in de bar nageborreld. Ik hoor alleen maar complimentjes over hoe ik dit allemaal doe, ook van vicepresident Kip. Ik geniet van de blijheid en vrolijkheid, en vergeet de tijd. Ik hou van die jongens en velen houden ook van mij. Dat voel ik. Dan nog één biertje! Maar op gegeven moment blijkt mijn klok op kwart over drie te staan. Tijd om met een verwarmd hart afscheid te nemen en naar bed te gaan. Dank jullie wel, Broeders!
Gepost in 