Liefdefeest
24 mei 2026
Ziggy en Finn gaven gisteren een party om hun liefde te vieren. Ze zijn beiden lid van onze broederschap van studenten, en ik geniet er altijd van hen samen te zien. Zo zitten ze na afloop van een bijeenkomst vaak knus en stilletjes in elkaars armen. Het is wonderbaarlijk te zien hoe avatars hun wederzijdse verliefdheid uitstralen. Je zou zeggen: het zijn maar poppetjes in onze virtuele wereld, het zijn maar geprogrammeerde animaties als ze elkaar knuffelen. Maar toch. Ik voel dat ze dolgelukkig met elkaar zijn. Ze wonen een steenworp afstand van ons vandaan, maar toch kende Arthur hen nog maar nauwelijks. Ik nam hem dus mee, en ook hij was ontroerd door de toespraken die Ziggy en Finn hielden. Alsof hun woorden niet alleen over dit gelukkig paar gingen, maar ook over ons. Alsof wij zelf aan het spreken zijn, zei Arthur.
Er waren niet eens zoveel mensen. Een man of tien. Net als toen Arthur en ik ons eigen huwelijk vierden. Gelukkig maar, want als het te druk wordt gaat veel moois voor je het weet onder in het gedreun van muziek en het geruis van een feestende massa. Voorzitter Kip hield een mooie toespraak over virtual reality. Woorden die duidelijk geïnspireerd waren door een verhaal dat ik afgelopen week daarover heb gehouden toen ik mijn cursus daarover op onze universiteit presenteerde. Want wat is een betere plek om over virtual reality te filosoferen dan Second Life zelf? Arthur en ik dansten close met elkaar en er was niet meer te doen dan gewoon te genieten. Van de sfeer, van elkaar. Dit feest was bedoeld om de liefde te vieren. En dat was het ook.
“Maak van de aanwezigheid van je geliefde of partner een meditatieve ervaring. Wees stil. Blijf dichtbij, maar wees stil. Gebruik elkaars aanwezigheid om je hoofd leeg te maken; denk niet na. Als je nadenkt terwijl je partner bij je is, ben je niet bij je partner. Hoe zou dat ook kunnen? Jullie zijn kilometers van elkaar verwijderd. Jij denkt je eigen gedachten, je partner denk de zijne. Jullie lijken alleen maar dichtbij te zijn, maar dat zijn jullie niet – want wanneer twee geesten denken, zijn ze ver van elkaar verwijderd. Maak van je relatie een heilige ervaring. Als je echt verliefd bent, wordt het object van je liefde goddelijk.”
Deze woorden van Osho komen uit Het Boek der Geheimen. Ik heb nog steeds een eerste Engelse druk daarvan in vijf delen in mijn boekenkast staan. En toevallig had ik deze woorden net de vorige dag nog aan Arthur gestuurd. Ik denk dat ze voor hem meer vanzelfsprekend zijn dan voor mij. Want hij is beter in stil zijn dan ik, wat ook wel met de Finse mentaliteit te maken zal hebben. Na het maken van een groepsfoto liep dit feest van liefde ten einde. Hij wilde nog even een kwartiertje samen naar ons dakterras gaan. Maar ik wilde liever hier afscheid van hem nemen. Niet om nog even met anderen te dansen en te feesten maar omdat er geen mooier moment kon zijn om elkaar ten afscheid te kussen en hartjes rond onze hoofden te laten zwermen. Onze wereld hier mag dan virtueel heten, onze verliefdheid is allesbehalve dat.
Gepost in Second Life, Spiritualiteit
