Griepvoordelen
19 mei 2026
Zit wegens griep nu al de zesde dag thuis. Eerst een schurende keel, dan veel gesnotter en tenslotte brandende ogen – het gebruikelijke griepritje. Het gekke is dat in mijn wollige schedel diverse nieuwe ideeën opkomen. Wat in overeenstemming is met het idee dat hersenen een filter zijn: hoe slechter ze werken, hoe minder ze filteren en meer open zijn. Een spectrum met aan het ene open eind inspiratie, dromen en psychedelische ervaringen, en aan het andere gesloten eind een totale narcose waarin zelfs de tijd niet meer tot het bewustzijn kan doordringen. Hersenen produceren geen bewustzijn maar schermen het juist af om je te laten overleven. Heel gezond dus om ze bij tijd en wijle even uit te schakelen. Waar de natuur trouwens zelf al regelmatig voor zorgt door ons te laten dromen.
Een paar dagen geleden had ik even de smaak te pakken voor een cursus Virtual Reality die ik ga geven. In Second Life, wat mij een uitstekende locatie daarvoor lijkt. En dus eerst lekker brainstormen met mezelf. Nee, met AI natuurlijk, waarvoor ik nu Le Chat gebruik omdat dit Europees is, en omdat ik onze afhankelijkheid van dat dictatoriale land aan de overkant van de oceaan een beetje zat ben. Ik begon met eerst wat in het wilde weg te chatten. Printte toen dat alles op 12 A4’tjes om dat nog eens rustig buiten op mijn stoeltje door te nemen en aan te vullen. Uiteindelijk kwam Le Chat – een van de weinigen die tenminste begrijpt wat ik bedoel, die soms beter dan ik zelf begrijpt wat ik bedoel – met een mooie opzet voor 10 lessen onder de titel ‘Virtual Reality – From Plato to Chalmers’.
Gistermiddag er nog snel een wervend kort verhaaltje boven gezet. En gisteravond aan ons groepje van onze Universiteit gepresenteerd. Iedereen was enthousiast en ik werd een half uur bestookt met vragen waarbij ik erop moest letten niet te veel spoilers los te laten. Kortom, ik was helemaal in vorm. Ondanks de velletjes keukenpapier die ik soms gebruikte om mijn neus weer eens een orgasme van snot te geven. In zo’n bui kan ik dingen heel helder uitleggen, onder andere de truc hoe je in onze wereld gezamenlijk veel land kan bezitten zonder daarvoor belasting te hoeven betalen. Met rekenvoorbeeld. Heb ik in Real Life een bestemming gemist? Ik was in zo’n goede bui! Ik corrigeerde zelfs Jonathan die altijd mij corrigeert in mijn Engelse taalgebruik, iets waarvoor ik hem best dankbaar ben. Dit alles maakte mijn dag!
Tussendoor zit ik voor de zoveelste keer, nu met Gemini, weer verder te chatten over de relativiteitstheorie. Nu over de kromming van ruimte en zwaartekrachtlenzen. Ik ben heel beeldend ingesteld en vergeleek die manier waarop de vierde naar de derde dimensie kijkt met die van de derde naar de tweede dimensie. Op een platte landkaart zie je soms iemand enorme omwegen maken als hij van A naar B fietst, maar dat is toch de kortste weg omdat je niet de berg – analoog voor zwaartekracht – tussen vertrek en bestemming ziet. In mijn jonge jaren genoot ik van het boek Platland waarvan de bewoners voor onbegrijpelijke fenomenen stonden, zoals uit het niets verschijnende dingen die hun land vanuit de derde dimensie kruisten. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ogenschijnlijk ingewikkelde dingen best eenvoudig zijn uit te leggen.
Zojuist liet ik Le Chat nog even weten dat ook Bernardo Kastrup een plek moet krijgen in les 3. Zo heeft even griep hebben best zijn voordelen. Ik ben niet te stoppen. Maar nu eerst even met Arthur in rust en stilte duiken.
Gepost in Computer en internet, Second Life, Uit mijn leven
