Inkomenspolitiek
12 juli 2026
Het mooie van mijn dorp Blaricum is dat er veel vermogende mensen wonen. Want veel van hen willen het dorp ook zo mooi houden. Ook de gemeente wil dat, want mijn vijftigjarige wijk Bijvanck krijgt deze jaren een prachtige opknapbeurt. Dank daarvoor, jongens! Met name dank aan mijn partij Hart voor Blaricum die zelfs pleitte voor de kleur van de bakstenen om de wegdekken mee te beleggen. Iets mooi maken betekent meer dan alleen regulier onderhoud. Maar tegelijk kunnen rijke mensen een blok aan het been van de gemeente zijn, want diverse van hen lappen regels regelmatig aan hun laarzen. Ze doen gewoon waar ze zin in hebben. Als ze regels overtreden beginnen ze ellenlange procedures. Of betalen keurig de opgelegde boetes daarvoor, onkwetsbaar als ze zijn door hun financiële welvaart. Boompje te veel gekapt? Huisje te groot? Bermpje toegeëigend? Foutje, bedankt. Hoeveel? Komt eraan!
Toen ik nog in de raad zat, stelde ik eens voorzichtig voor om rijkere mensen hogere boetes op te leggen. “We bedrijven geen inkomenspolitiek,” was de stellige reactie. Zó stellig dat ik er verder maar niet op door ging. Kennelijk zat ik aan een vanzelfsprekend taboe te knabbelen. Het moet iets zijn met onrecht dat geschiedt als je mensen voor dezelfde overtreding verschillende boetes geeft. De rijken bestraffen voor hun rijkdom. Daar klagen ze wel vaker over. Je pakt hardwerkende Nederlanders – die kennelijk harder werken dan anderen – en dat is niet eerlijk! Voor vergaderingen en andere bijeenkomsten heb ik menig royaal Blaricums huis van binnen gezien, en vaak zijn die beter gesitueerde mensen gewoon aardige mensen. Begrijp me dus niet verkeerd. Eens heb ik zo iemand – hij was zelfs van de VVD! – divers historisch vinyl geschonken omdat hij een verwoede verzamelaar was en ik wist dat dit bij hem in goede handen zou zijn en blijven.
Wie schetst mijn verbazing toen ik erachter kwam dat inkomenspolitiek soms best bedreven kan worden? Waar dan? Je raadt het al: in Finland. Daar is één ‘dagboete’ een bepaald percentage van je netto-inkomen. Dat inkomen is niet zo geheim als bij ons, dat kan de politie met een druk op de knop zien. Naarmate de grootte en de ernst van een overtreding wordt je een aantal dagboetes opgelegd. In dit land moet Elon Musk eens in een Tesla komen scheuren, want dan is Finland niet alleen het gelukkigste maar ook het rijkste land van de wereld! Deze regeling geldt niet alleen voor snelheidsovertredingen, maar ook voor diefstal van geringe omvang, mishandeling van lichte aard, vandalisme en sommige vormen van belediging en andere lichte strafbare feiten. Zo probeert men de straf even zwaar te laten voelen voor arm als voor rijk. Met een dikke portemonnee mis je een euromunt niet zo snel als wanneer je alle eindjes aan elkaar moet knopen.
De sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen volgens Joop den Uyl. Waarom? Gewoon omdat de sterkste schouders de sterkste schouders zijn en er daardoor minder last van hebben. En straffen werkt alleen als de ander er last van heeft. Of denk ik weer eens te simpel? Inkomenspolitiek, dát is pas eerlijk!
Gepost in Maatschappij en politiek
