De nadagen
16 augustus 2026
Misschien is het eigenlijk heel mooi om in deze tijd te leven. De Aarde, die bezig is de mensheid van zich af te schudden. En geef haar eens ongelijk! Wat de komende decennia staat te gebeuren maak je maar eens in honderdduizenden jaren mee! Eindelijk de laatste pagina met de Openbaringen over de apocalyps. Daarna kan alles weer van voren af aan beginnen, is de Aarde weer woest en ledig. Terug naar Genesis. Dan zijn de satellieten neergestort en kan de Aarde de sterren weer zien. Een paar miljoen jaar later zullen er weer schepsels worden geboren waarvan sommigen geloven dat er heel lang geleden andere culturen zijn geweest. Wij dus. Ze zullen trachten te ontdekken wat er met ons is misgegaan maar kunnen niets vinden. Want alle datacenters zijn gesmolten, dus ze moeten het doen met toekomstbestendig opgegraven ijzer, steen, papier en hout. En vreemde zilverkleurige schijfjes, wellicht om aan de oren te hangen, als speelgoed voor kinderen of om mensenoffers mee te brengen.
Nou, dat laatste deden we natuurlijk niet. Nou ja, eigenlijk wel, zij het niet op de klassieke religieuze manier zoals het hoort. Hitte, droogte, honger en dorst – die allemaal niet nodig waren geweest als we een tikje intelligentie hadden gehad – deden mensen over de aarde veilige plekjes opzoeken. Ze verdronken in zeeën en vochten met elkaar om stukken land voor voedsel en brandstoffen. De wereld stond letterlijk in brand. Waar vroeger koude winters werden ontvlucht door naar zuiden te vluchten, gingen mensen naar het noorden verhuizen om aan de almaar stijgende hitte te ontsnappen. El niño’s in de lucht maakten het zuiden nog heter dan het al was. De AMOC in het water maakte het noorden nog kouder dan het al was. De hele natuur lag overhoop, verliet haar vertrouwde plekjes en krioelde over de Aarde die hier en daar al die onrust met aardbevingen van zich af trachtte te schudden. Tevergeefs trachtte alles zich voort te planten, ondanks het diepe besef en gevoel dat de toekomst niet meer bestond.
Het nihilistisch extremisme vierde hoogtij. De enige status die jongeren nog konden krijgen lag in het martelen en doden van anderen en uiteindelijk zichzelf, aangevuurd door sociale media. Boeren werden boos toen zij de Aarde niet nog verder mochten vergiftigen en verheerlijkten zwaar sadistische wereldleiders die vrede beloofden en oorlog oogstten. Mensen met een tikje meer verstand bouwden kunstmatige intelligentie en drones en robots zodat ze zelf niet meer hoefden na te denken, zodat ook hun hersenen verschrompelden. Zo werd ook de vernietiging van de Aarde geautomatiseerd. Zo heeft het visieloze rechtse populisme het nihilisme gevoed met leegte, lafheid en luiheid. Mensen voelden zich door de voedende Aarde in steek gelaten en werden boos op haar. Het tonen van een vrouwentepel werd een grote zonde, en moord en doodslag een grote dappere vreugde die je overal kon aanschouwen en bewonderen. Maar de Aarde wilde ademen, wil de sterren weer kunnen zien en kan niet anders dan alles weer van zich afschudden. Ik kan haar geen ongelijk geven.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Maak dit mee! Dit is veel zeldzamer dan een zonsverduistering die hier maar een slap aftreksel van is. Wil je echt in een bijzondere tijd leven? Leef dan nú!
Gepost in Maatschappij en politiek, Milieu
