Gelukzoeker
28 april 2026
Ik vind het best spannend om na een kwart eeuw in mijn eentje op een vliegtuig te gaan stappen. Vliegen vind ik heerlijk, maar ik heb me wel door AI alvast vanaf de vertrekhal op Schiphol naar de slurf laten leiden, en van luchthaven Vantaa naar mijn hotel in Helsinki. Het bleef volhouden dan ik vanaf het kopstation daar rechtsaf moest slaan wat volgens mij de verkeerde kant is. Want ik heb de korte wandeling naar mijn hotel natuurlijk al in Google Earth gelopen. Intussen al een boottochtje door de archipel van de hoofdstad geboekt. Opgezocht waar het Paradox Museum is, want alleen al de naam trekt mij aan. Onlangs een nieuw koffertje voor de reisbagage besteld. En een toilettasje, want dat is zoek. En nóg een boek over Finland. Allemaal voorpret.
Tot een paar jaar geleden wist ik helemaal niets van Finland. En dan bedoel ik ook echt niets. Want waarom zou ik ooit de kou willen opzoeken? Voor vakantie zoek je de warmte op, ga je naar het zuiden. Mijn nichtje was gek op Noorwegen, en ook daar snapte ik niets van. Maar mijn liefje Arthur, die ik in Second Life heb leren kennen, vertelde zo enthousiast over zijn land dat ik wat verder ben gaan zoeken. Opeens begreep ik wat liefde voor je land is, iets wat ik zelf niet zo in me heb. Soms zegt een filmpje meer dan duizend woorden, zoals deze van OneViolin waarin de hymne uit Finlandia van Sibelius voelbaar is. Opeens weet ik waar de sneeuwvlaktes zijn waarin ik me waan als ik het Adagio uit Schuberts Strijkkwintet hoor. Een dunbevolkt land waar de mensen nog verbonden zijn met de natuur.
Wat ik het meest zoek in Finland, is de mentaliteit die er heerst. Ze houden niet zo van social talk, en het is geen schande als je ervan houdt om alleen te zijn. Het zijn mensen van weinig woorden, hoewel die woorden wel héél erg lang kunnen zijn. Het Fins is een voor ons in het westen een bijna onmogelijke taal met zijn twaalf naamvallen. Maar als een taal iets over de mentaliteit van een volk zegt, vallen me drie dingen op. Genderneutraliteit: er is geen verschil tussen “hij” en “zij”, wat beide “hän” is. Toekomstbestendig: er is geen toekomende tijd van werkwoorden. Bezitloosheid: het woord “hebben” bestaat niet omdat dingen niet van je zijn maar bij je zijn. Het lijkt alsof iets van een spirituele instelling in de taal weerspiegeld wordt.
Nu is Helsinki wellicht niet de beste plek om de kern van de Finse mentaliteit te vinden. Daarvoor zou ik de stilte van uitgestrekte wouden en meren in moeten gaan, of naar Lapland om tussen rendieren me door het noorderlicht te laten strelen. Maar ik zal toch ergens moeten beginnen, en wie weet ga ik op mijn oude dag nog vaker op en neer. “Welcome in het happiest country in the world,” hoor ik nu al omgeroepen worden in het landende vliegtuig. Want ook vorige maand bleek Finland volgens het World Happiness Report van Gallup weer op de eerste plaats te staan. Dat is sinds 2018 een traditie geworden, net zoals inmiddels Bohemian Rhapsody vele jaren op nummer één van de Top 2000 van NPO Radio 2 thuishoort. De geluksindex is gebaseerd op BBP per hoofd van de bevolking, sociale steun, gezonde levensverwachting, vrijheid om levenskeuzes te maken, vrijgevigheid en percepties van corruptie.
Op zoek naar geluk. Ik ben benieuwd wat ik daarvan allemaal terug ga vinden in dit land met duidelijke kenmerken van de wintertekens van Steenbok, Waterman en Vissen. Ik hoop Finnen te ontmoeten met hun eigen verhaal over hun land. In het Engels dan, maar dat spreken ze vrijwel allemaal. Ligt het in de aard van een volk om gelukkig te zijn? Kunnen andere landen daar een voorbeeld aan nemen? Speelt religie daarbij een rol? Of gewoon de kou? Maar ik ga wél in de zomer, want ik heb een hekel aan veel kleren om mijn lijf. Zelfs alleen in mijn eigen huid voel ik me soms al te veel ingepakt. De zon gaat daar al tegen vier uur op om pas ’s avonds tegen elf uur onder te gaan. Ik hoop dat ze goede gordijnen hebben in het hotel dat – toeval bestaat niet – ook de naam Arthur draagt. Ik hoop met mijn telefoontje veel blogs vanuit Finland te gaan publiceren. Blogs over geluk. Dat blijf ik zoeken, juist omdat ik het al gevonden heb. Wie vindt zal zoeken.
Gepost in Uit mijn leven
